مونس های روحی ویدا

دفتری بود که گاهی من و تو می نوشتیم در آن

از غم و شادی و رویاهامان

من نوشتم از تو :

من تو را خواهم برد تا فراسوی خیال

تا بدانجا که تو باشی و من و عشق و خدا !!!

تو نوشتی از من :

من که تنها بودم با تو شاعر گشتم .

با تو خندیدم و رفتم تا عشق

نازنینم ای یار

با تو خوشبخترین انسانم ....