مونس های روحی ویدا

هر وقت آدم از چیزی لذت می برد ؛ متمرکز است .

لذت فقط پژواک متمرکز بودن است .

فقط کاری را بکن که از آن لذت می بری . اگر لذت نمی بری ؛ آن را انجام نده

امتحان کن !

زیرا لذت فقط از مرکز ؛ از هسته ی وجود تو بر می خیزد .

اگر به کاری دست بزنی که از آن لذت نمی بری ارتباطت با آن مرکز قطع می شود .

شعف و شادی از آن مرکز نشات می گیرد ؛ نه جای دیگر .

پس بگذار ملاک همین باشد و به این ملاک پای بند باش .

" اوشو "