مونس های روحی ویدا

بعضی کارها را به هیچ وجه نباید به فردا بسپاریم.

طفلی دوان دوان به طرفمان می آید تا در آغوشش بگیریم و از او تعریف کنیم،همین الان به آن نیاز دارد،نه در زمانی که برای ما مساعد است.

دوستی که به شانه هایت محتاج است تا دمی گریه کند،نمی تواند در انتظار فرصت مناسب تری بماند.

کسی را که می خواهد دوباره مطمئن شود که دوستش دارید، نباید به امید فردا رها کنید.