مونس های روحی ویدا

قناری ترانه را سر داد.

ترانه از گلوی قناری به اوج رسید .

ترانه معنا یافت .

ترانه جان گرفت .

قناری نیز ِ و همه دانستند که از این پس ترانه ِ بودن است .

هستی است .

ترانه ِ جان قناری است .

ایمان ِ ترانه آدمی ست .

قناری بی ترانه می میرد و آدمی بی ایمان .