خوشا به حال فردی که در سرزمین اجدادی اش ؛ هوای وطن را تنفس می کند .

شیرش توسط احشام و نانش به وسیله مزرعه اش تامین می شود .

درختانش در تابستان سایه بان اوست و در زمستان گرمابخش محفلش .

خوشا به حال فردی که ساعت ها ؛ روزها و سال ها زندگی اش با صلح و صفا سپری می شود .

بدنش تندرست ؛ ذهنش آرام و روزهایش سرشار از آرامش است .

شبها از خوابی آرام بهره مند بوده و مطالعه توام با آرامش خاطر ؛ برایش تفریحی شیرین و دلپذیر است

و سادگی توام با آرامش بیشترین نتیجه را برایش به بار می آورد .

پس بگذار پنهان و ناشناخته زندگی کنم .

و بدون زاری به دیار باقی بشتابم .