تجربه خدا ِ احساسی شبیه پرواز است .

احساس می کنم با ان چنان تعادلی بر روی زمین راه می روم که چیزی نمی تواند مرا از این راه باز دارد .

مانند آن است که چشم طوفانم !

هر چیزی را بدون داوری و بی نظر می بینم .

همه چیز را همچون ابر ضمن عبور و مرور در آگاهیم می بینم !

چقدر زیباست این حرکت مه آلود ِ در دنیای آگاهیم