ادراک نوینی آغاز به ظهور در من کرده است .

گویی اندک اندک ؛ دیدگانم در آفرینش خالق حضور می یابد .

آفرینش را همچون مه ؛ در میان کوهها ؛ دشتها و دریاها می بینم .

او به تمامی خود را نمی شناسد . و در حرکت بسوی خواسته خویش می کوشد خود را بیشتر کشف کند .

برای همین انسان را می افریند !