برای آن که انسانی کامل باشد باید دو صفت در او رشد یابد :

شفقت از یک سو فرزانگی از سوی دیگر

شفقت شامل : عشق ؛ نیکوکاری ؛ نیکی ؛ آسان گیری و همه خصایص عالی قلبی است .

فرزانگی به معنای جنبه دانشوری است .

اگر جنبه عاطفه در انسان  رشد یابد و جنبه دانشوری از یاد برود ؛ آدمی احمقی خوش قلب خواهد بود .

برعکس اگر تنها جنبه دانشوری رشد یابد ؛ خطر انحراف آدمی و تبدیل او به دانشوری بی احساس ؛ پیش خواهد آمد

تکامل مستلزم آن است که این دو جنبه با هم رشد کنند .