مونس های روحی ویدا

لحظه ای صرف وقت کن و تمام نعمت های زندگی خودت را فهرست کن . این سخن بسیار مهم است !

بیشتر مردم زندگی را فقط برای خود می خواهند و مایلند هر چه بیشتر به چنگ بیاورند . با این روحیه ؛ زندگی دیگر هدیه به حساب نمی آید بلکه بیشتر شبیه قاپیدن از دیگری است .

برای اینکه هر روز را یک هدیه احساس کنیم باید در ژرفای وجودت احساس کنی که کسی قادر نیست آن را از تو بگیرد .

در زندگی تو باید سخت کار کنی تا شایستگی خود را ثابت نمایی باید برای کسب عشق و تایید تلاش کنی ؛ چه احتمال دارد از تو گرفته شود .

همه این چیزها در ذهن وجود دارد . از نظر روح زندگی یک هدیه خالص است . و همیشه تازه و روان همچون آب یک چشمه .

اگر به خود بگویی آنچه دارم از خداست و به او هم برمی گردد . آن گاه همان گونه که زندگی به تو اعطا شده است تو هم با همان روحیه به دیگران خواهی بخشید