خنده ام می گیرد از حضور زیرکانه امید در گوشه گوشه های این دلم  ♥

چه چابکانه دوباره و هزار باره  ؛ در کنج اندیشه ام  نفوذ کرده است !

خنده ام می گیرد از دست خودم 

 گویی که ابلهانه باز به انتظار نشسته ام ...

در انتطار جان گرفتن هزار باره تنت !

 راهی شدن  صدباره ریشه بی رمقت !

دوباره شاخ وبر زدنت !

 و عاشقانه شکوفه دادنت ♥

خنده ام می گیرد  از سوسو زدن های  هزار باره آرزو  .