روزی گذشت و من تجربه ای تازه تر را رقم زدم .

اتفاقی که روزانه تکرار می شود .

من تغییر می کنم .

روزگارم تغییر می کند .

و روح ثابت ناظر بر من استوار و راسخ نظاره گر است .

این ثبات عظیم داخل تغییر ِ ریشه های من است .

پشتم را محکم می کند .

می دانم که هست ِ برای همیشه ِ برای تا انتهای ابدیت !

باید بیاموزم چگونه بودنش را رها کنم.

او هست .

در کنارم ِ در روحم  ِ در قلبم

و ناظر است  که چگونه خودم می شوم .

من انسانی به شایستگی نامم هستم .

خدایا شکرت ِ بخاطر بودنت

این روزها فهمیدم این بودن ها ِ ارزشمندترین رازی است که با خود دارم .

بودنهایی که قلبم را روشن می کند .

شکر ♥