زندگی این گونه پیش می رود :

ابتدا سنگ ریزه کوچکی به عنوان هشدار به ما اصابت می کند

وقتی ما آن را نادیده می گیریم ِ یک آجر به ما برمی خورد .

آجر را نادیده می گیریم و بعد با اصابت یک تخته سنگ بزرگ نابود می شویم .

اگر صادقانه به زندگی مان نگاه کنیم ِ می توانیم جاهایی که از علایم هشدار دهنده غفلت کرده ایم را ببینیم و بعد باز با پررویی می پرسیم :

چرا من ؟