فرزانهبا کسانی که خوبند ِ خوب است

و با کسانی که خوب نیستند نیز خوب است .

 این خوبی ِ واقعی است .

 او به کسانی که قابل اعتماد نیستند نیز اعتماد می کند .

این اعتماد راستین است .

ذهن فرزانه چون فضا پهناور و گسترده است .

دیگران او را درک نمی کنند

آنها به او می نگرند و انتظار می کشند .

او با دیگران چون فرزندانش برخورد می کند .