ما بچه هامون رو همانطوری تربیت می کنیم که حیوانات رو تربیت می کنن

نظام تشویق و تنبیه !

کودک یا بچه خوبی هست و یا بچه بد !

اون یاد می گیره که خوبی و بدی رو قضاوت کنه .

وقتی بزرگتر شد اونقدر خوب اینکار رو یادگرفته که خودش ِ خودش رو قضاوت می کنه :

من شایسته عشق نیستم ِ اونقدرها هم خوب نیستم ِ باید سخت کار کنم تا خوب باشم ...

نظر من اینه به بچه فرصت بدیم تا الگو داشته باشه ....

افراد واقعی و یا حتی شخصیتهای کارتونی

بچه اصول اولیه مثل خود دوستی ِ عشق ورزیدن ِ مهربانی ِ احساس خوشبختی ِ ارتباط با خدا ِایمن بودن در هر محیطی ِ لذت بردن از غذا و راحت خوابیدن رو از اصلی ترین الگوهاش یعنی پدر  مادر یاد می گیره .

 مهمترین نکته اینه که بچه باید خودش رو پیدا کنه . بدونه چه کاری رو دوست داره و از چی بدش می آد . 

بنظرم زمانی که یاد بگیره در لحظه ای که هست خوشبخته و یک سری الگو برای آینده زیباش ؛ تصور کنه .... دیگه می تونید بی خیالش شین