مونس های روحی ویدا

هفت قانون معنوی به زبان بزرگسالان عبارتند از :

قانون نخست : قانون توانایی مطلق

منشاء همه آفرینش ِ آگاهی مطلق است ...

توانایی مطلق جویای آن است که از نامتجلی به تجلی درآید

قانون دوم : قانون بخشندگی

در شور و شوق بخشیدن آنچه که می جوییمِ

فراوانی کاینات را در زندگیمان به جریان می افکنیم .

قانون سوم : قانون کارما یا علت و معلولهنگامی که اعمالی را انتخاب می کنیم که برای دیگران شادمانی و موفقیت می آورد ِ ثمره کارما ی ما شادمانی و موفقیت خواهد بود .

قانون چهارم : قانون کمترین تلاش

هوشمندی طبیعت با کمترین تلاش کار می کند ...

با سبکدلی و هماهنگی و عشق و هرگاه این نیروها را در اختیار گیریم با همان سهولت بی تکاپو م وفقیت می آفرینیم .

قانون پنجم : قانون قصد و آرزو

در هر قصد و آرزویی مکانیسم توفیق و تجلی آن نهفته است ...

قصد و آرزو در حیطه توانایی مطلق دارای قدرت نظام دهنده نامحدود است .

قانون ششم : قانون عدم دلبستگی

در اشتیاقمان به گام نهادن در ناشناخته

حیطه تمامی امکانات خود را به ذهن خلاقی می سپریم که هر آهنگ کائنات را همنوا می سازد .

قانون هفتم : قانون دارما یا غایت حیات

هنگامی که استعداد یکتای خود را با خدمت به دیگران بیامیزیم وجد و طرب جانمان را تجربه می کنیم ِ که هدف نهایی همه هدفهاست .

این قوانین را می توان به شیوه ای شکل بخشید که کودکی خردسال نیز بتواند آنها را در ذهن و دل خود بپروراند

قانون نخست :

همه چیز ممکن است

قانون دوم :

اگر می خواهی چیزی را به دست آوری آن را ببخش

قانون سوم :

وقتی انتخاب می کنی آینده را تغییر می دهی

قانون چهارم :

نه نگو در لحظه رها باش

قانون پنجم :

هرگاه ارزو یا خواسته یی داری دانه یی را می کاری

قانون ششم :

از ماجراهایت لذت ببر

قانون هفتم :

به دلیلی اینجایی

کودکی که نیاموخته از راههای ساده معنایی بجوید سرانجام روزی خواهد کوشید که در موقعیتهایی دشوارتر برای زندگی معنایی بیابد .

نوزاد طلای خالص معنوی است

صدمه دیدن به این معنا نیست که جهان جای خطرناکی است . صدمه دیدن راه طبیعت است تا به کودک و مرزها را نشان دهد

فراگیری رفتار برطبق توقع و انتظار دیگران بهترین راه برای نابودی معنوی است . فرزندان تان باید احساس کند این کاری است که خودم می خواهم انجام بدهم

کودک ده ساله دارای فرزانگی است و برای نخستین بار گرانقدرترین هدیه -موهبی شخصی - به سراغش می آید .

اگر به کودک خود آموخته اید که به سکوت درونش توجه کند رها کردن او در جهان وقتی که دیگر بچه نیست خطری ایجاد نمی کند .

از تنبیه برای حل مساله ای که در درون خودمان حل نکرده ایم سود می جوییم .

حقیقت به احساسی نیکو می انجامد . نخستین گام را به سوی این شناخت برداشته است که حقیقت کیفیتی معنوی دارد