مونس های روحی ویدا

همه چیز از نظمی خاص پیروی می کند .

و تو این را باور نداری ِ از نا آرامی ات پیداست .

اینکه بی قراری و می خواهی کاری کنی !

خالقت را تسلیم باش .

با آرامش شادمانه ِ رسالتت را جویا باش .

راهش را نمی دانی ؟

به تو می گویم :

قلبت را رهرو باش .

اجازه بده تا حس کند .

این فرصت ِ حق دل است !

آنگاه که حسی سبک داشتی بدان که راه را درست آمده ای .

بگذار قلبت راحت اشک بریزد ِ راحت بخندد ِ حتی بلندتر بخندد .

اجازه بده زندگی کند .

هم دنیای خود را می سازی و هم قلبهای عزیزانت را می فشاری .

و آنوقت خواهی فهمید که همه چیز رو به راه است.

حتی بخاطر قصه های تلخ کمتر نگران می شوی .

همیشه در خاطر داشته باش که بزرگتری هست .

الله اکبر ♥