مونس های روحی ویدا

سپاس برای بودنم

صدای پرندگانی که می شنوم

بادی که بر صورتم می وزد

سپاس برای تمامی سبزینه هایی که در اطرافم می بینم

بخاطر بهار

خورشید

گلدانی که آبش می دهم

سپاس بخاطر وجود نازنین دخترم که هم اینک می خواهد صندلی را از زیر پایم بکشد و من مصرانه مشغول نوشتم !

سپاس بخاطر لحظه لحظه های زندگیم که خاطره می شود

و یا حتی بدون اینکه در خاطرم بماند ِ فقط از من می گذرد .

خدایا هدایتم کن تا بودنم را به تمامی باشم

و آنگونه باشم که سزاوار نام بودنم است .