مونس های روحی ویدا

که فضا صدای تو را نمی شنود .

خموش باش قلب من ِ تا سر زدن طلوع فجر !

که هر که صبورانه صبح را انتظار کشد

آن را خواهد دید .

و هر آنکه نور را عشق بورزد

نور ِ عاشقش خواهد کرد .

خموش باش قلب من