مردانی که معنایی از عشق را بمن آموختند .

عشق آزاد و خالی از خودخواهی های مردانه !

پدر و همسرم .

همیشه سرخوشانه و بی خیال - بازیگوش بودم .

بی آنکه بدانم مردی عاشقانه -چشمان خندانم را طالب است .

همدمم ؛ همراهم ؛ همدردم

آرامش و لبخندم را شکوفا می کند .

گاه با هر نسیم در پروازم و او می گوید : تو فقط خوشحال باش .

همه ما باید بیاموزیم سپاسگزاری را .

سالهای سال در کنار هم بودن ؛ رنج ؛ درد و لبخند زدن دارد .

اشک و رشد .

آگاهانه درک کنید و سپاس گویید .

اینها همراهان تقدیرمان هستند .

آمده اند تا بخاطر آوریم سرنوشتی را که بخاطرش زاده شده ایم .