مونس های روحی ویدا

به تو می گویم : * شادمانی *

 و چرا ؟

شاد که باشی بسامدی سبک و سریع داری ِ می روی تا دور دستها - همان جاهایی که باید بروی

مهربانی و عشق هم همین کار را می کنند .

هدف نهایی از این دوحس هم رسیدن به همان شادمانی است .

آگاهی خوب است - خیلی خوب - برای اینکه درک کنی شادمان باشی .

پس برایت بغل بغل شادی آرزو می کنم .

آگاهت می کنم تا بشناسی شادمانی را .

و حتی تو را می خندانم - تا اندکی سبکتر شوی .

می پرسی چرا اینکارها را می کنم ؟

معلوم است : بخاطر شاد شدن