مونس های روحی ویدا

به کجا چنین شتابان ؟
گون از نسیم پرسید :دل من گرفته زینجا
هوس سفر نداری ز غبار این بیابان ؟

همه آرزویم اما ؛ چه کنم که بسته پایم
به کجا چنین شتابان ؟
به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم
سفرت به خیر !‌ اما تو و دوستی خدا را
چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران ؛ برسان سلام ما را!

تشکر از لیندای نازنینم