مونس های روحی ویدا

باران لطف خداوند مدام بر سرو روی تو می بارد.

چرا تن به این باران نمی سپاری؟

لطف خداوند موج می زند.

زورق جان را خالی کن و به دست امواج لطف او بسپار.

بگذار او هر کجا که می خواهد و هرگونه که می خواهد تو را به این سو و آن سو بکشاند.

چه باک!

او کشتیبان توست.

تشکر از نازنینم مریم ؛ بخاطر متن

و تشکر از آزاده نازنین ؛ بخاطر تصویر