این حس غریب که گاه گاهی قلبم را می فشارد .

شعف و گشادگی سینه؛ که دلیلش در قواعد روزمرگی نمی گنجد .

هوشیاری روح را بشارت می دهد .

 

دریافتها ؛ خودم و هر چه بویی از وابستگی می دهد ؛ در دین توست .

و من بازدمهایم را به تماشا نشسته ام؛نفس های باانظباطی که ؛مشتاق نظارت دقیق تواست .

مرا دریاب ؛ تا جاری در خواستهای خداییت باشم .