اگر مسافران یک قطار وحشت را که بالا و پایین می رود در نظر بگیریم  ؛ کسی بیشترین لذت را از این سرگرمی می برد که خود را رها کرده ؛ و بدون هیچ مقاومتی به بالا و پایین برده می شود - نه آن کس که محکم دستگیره ها را گرفته و دندانهایش را به هم می فشارد .

رها کردن ؛ یک فرایند است . شما باید بدانید چه موقع رها کنید ؛ چه چیزی را رها کنید و چگونه رها کند . ذهنت تان هیچیک از اینها را به شما نشان نمی دهد و نفستان اعتقاد به حفظ بقا دارد . تنها یاور شما " جان " است که کل مسیر را می بیند