خــــاک اینجا گـــــرم است . پاگیـــــرت کــــــرده است .

گونـــــه هایت گــــل انداخـــــته !

از بــــــرق سیاه چشمــــانت ؛ عشـــــق می چـــــکد !

سبـــــک راه مـــی روی ؛ شــــبیه جهــــش پرنـــده ای که ؛ پــــــر پریـــــدن ندارد !

بالای ســـــرت ؛ ابرها تیـــــــره تر شـــــده اند و مــــــادرانی نگــــران ؛ وقــــــار حرکــــاتــــت را شــــهادت می دهند .

میشــــد که اوج بگــــیری .

میشــــد که صــــدای خنده هــــایت ؛ رکــــود آبـــــها را سرشــــار کند .

حالا تا هفتـــــمین آسمـــــان هم رسیـــــده بودی ؛ در آرامشـــــگاه قلبــــی خـــــــدایی .

انـــــــــدکی بیشـــــــتر آرام بگــــــیر .

عزیـــــزانت در راهنـــــــــــد .