افکار و اندیشه هایتان همانند قطرات آب هستند . یک فکر یا یک قطره به خودی خود معنی و مفهوم چندانی ندارد . وقتی که این افکار را بارها تکرار می کنید ؛ در ابتدا متوجه یک لکه آب می شوید .

همچنان که این افکار و اندیشه را ادامه می دهید می بینید که یک گودال کوچک و به دنبال آن یک استخر و سپس یک دریاچه و در نهایت یک اقیانوس ظاهر می شود .

 

چه نوع اقیانوسی ازافکار در درونتان وجود دارد ؟

آیا آلوده و سمی و غیر قابل شنا کردن است یا اینکه زلال و تمییز است و شنا را دعوت می کند تا از آب تازه و روحبخش آن لذت ببرید ؟