تو موهبت ادراک داری ، تو همچون روح اعظم هستی که به انسان نزدیک می شود .

نه تنها برای تقسیم کردن روزهای خود با او ، که برای کاری بس شگرف تر .

از زمانی که این موضوع را دانسته ام ، معجزه این موهبت تو روزها و شبهای مرا به سوی کمال دگرگون ساخته است.

همیشه فکر می کردم اگر کسی ما را درک کند ، این ادراک منجر به بردگی ما خواهد شد ، باید به بهای درک شدن مان ، هر چیزی را بپذیریم .

با این وجود ، ادراک تو ، صلح و آزادی ای ژرف تر از آنچه تاکنون تجربه کرده ام به من بخشیده است .

در آن دو ساعت ملاقاتمان با هم ، تو نقطه ای تاریک را در قلب من کشف کردی ،آن را از سینه ام بیرون کشیدی ، لمسش کردی و برای همیشه ناپدید شد .

و زنجیرهایی که مرا به بند می کشیدند ، شکسته شدند .

خداوند تو را حفظ کند ♥