شاخه های لخت درخت ؛

 بی برگ و نجیب ؛

صداقت خود را عریان کرده اند !

در این برهنگی آشکار ؛

 ریز شاخه ها هم ؛ بر دوش کشیدن کهولت یــــخ را ؛ آمادگی داده اند  !

این تعامل مداوم در آفرینش کائنات ؛

اعجــــاز می کند...

هر شاخ ؛ آماده پذیرایی از : سپیدی ؛ سنگینی ؛ سرما و یـــخ زدگی شده است !!!

و می داند زمستان را که رد شود ؛ دوباره شــــکوفه خواهد داد ...