مونس های روحی ویدا

همــسرم می گویـــــد : روزی از چشــــمان یـــک پـــرنده ؛ جــــهان را دیـــده است .

بر شـــاخه های بلـــند و عریـــان درخــت ؛ پـــرنده ای  می بینــــم .

جـــهان را چگـــونه تماشــــا می کنـــد ؟

دختـــر دوچـــرخه سوار ؛ در ســـوز صبــحگاهی ؛ لبخــــند می زنـــد .

روزی عاشـــقش می شــوم ........♥