ما صد در صد در برابر تجربه هایمان مسئول هستیم .

 هر اندیشه ای که از ذهن ما می گذرد ِ آینده ما را می آفریند .

 نقطه اقتدار همواره در لحظه حال است .

 عذاب هرکس بدلیل انزجار از خویشتن و احساس گناه است .

 درونی ترین احساس بیشتر افراد این است :

" آنچنان که باید خوب نیستم ". این تنها یک اندیشه است و اندیشه را می توان عوض کرد .

 دست کشیدن از نفرت و انزجار مرض سرطان را نابود می کند .

هنگامی که براستی خود را دوست بداریم ِ همه چیزهای نیکوی زندگی به حرکت در می آید .

ما باید گذشته را رها کنیم و همه را ببخشاییم .

 تایید و پذیرش خویشتن در زمان حال ِ کلید دگرگونیهای مثبت است .

 این ماییم که این به اصطلاح بیماری را در تن خود می آفرینیم .