مونس های روحی ویدا

کمی شکیبا باش

و تا آن زمان . . .

خود را باور بدار

هماره هوشیار

بکوش تا دورنمای هر چیز را در نظر آوری

مهمترین ها را به یاد بسپار

فراموش مکن که دیگری نگران توست .

در جستجوی بهتر باش

بیلموز درسهای آموختنی را .

با تکیه بر توانایی ِ لبخند ِ خرد و خوشبینی ِ

به سوی گنجینه های درون بگشا

اینهاست . . .

پاره های یگانه وجودت .

آری روزگار بهتری از راه می رسد .

آن گاه که زندگی آسان نمی گذرد به یاد آر ...

شاید خود بدانیِ

که دیگران همیشه در اندیشه تواند .

که می توانی همیشه رنگین کمانهای پس از باران را ببینی ِ

که شگفتیهای وجودت را شاکر باشی

و با فرا رسیدن فردا

می توانی همه را باز از سر گیری .

تو که می توان بیاد آری ِ که چگونه روزها

سرشار از لبخند توانند بود

و باور کنی هر آنچه در پی اش هستی دست یافتنی است .

می توانی فرصت آن را داشته باشی که گلها را ببویی

و زیبایی وجودت را با دیگران تقسیم کنی

می توانی امروز را هدیه ای بدانی و فردا را هدیه ای دیگر

می توانی برگی پرمعنا به برگهای دفتر زندگیت بیفزایی ِ

و می توانی زندگی را تا پایان شادمانه بگذرانی

چیزی که بی تردید به حقیقت خواهد پیوست .

تو می توانی همجنان بذرهای رویا را بیفشانی

و اگر باورشان کنی ...

در برابرت می بالند و برایت شکوفا می شوند .

 به پیروزی بر هر مشکلی که زندگی فرا راهت بگذارد ِ توانایی

می دانم که این روزها با مشکلاتی روبرو شده ای

اما بدان که می توانی برای هر آنچه که نیاز داری به من تکیه کنی

و مهم تر آن که همیشه به خاطر داشته باش

به پیروزی بر هر مشکلی که زندگی فرا راهت بگذارد توانایی

از این رو همت کن هر آنچه را که باید

و احساس کن هر آنچه را که باید

و هرگز فراموش مکن

که ما هر آینه داناتر می شویم و حساس تر

و می توانیم با گذر از رنجها از زندگی بیشتر لذت ببریم .