مونس های روحی ویدا

عشق را به جای نفرت برگزین .

خنده را به جای گریه .

پشتکار را به جای سستی .

تحسین را به جای بدگویی .

التیام را به جای زخم زدن .

بخشش را به جای ربودن .

عمل را به جای مسامحه .

رشد را به جای فساد .

دعا را به جای نفرین .

و زندگی را به جای مرگ .

حال تو می دانی همه توانایی ها در وجود تو بوده است . انبوه افکار و خواسته هایی که موجب دوری تو از انسانیت شده بود نیز خواست تو بوده نه من .

نعمتها و قدرتهایی که من به تو اعطا کرده ام آن قدر بزرگ و قوی بوده اند که دنیای کوچک تو در مقابل آن هیچ است .

حال تو بالغ  و عاقل شده ای و موهبت های این زمین از آن توست .