مونس های روحی ویدا

اگر خواهان عشق هستیم باید با پیوستن به دیگرانی که در کار عشقند ِ به سوی آن حرکت کنیم .از آنجا که ما در جهانی ایده آل و بی نقص زندگی نمی کنیم و در این جهان گاه محبتهای ما بی پاسخ می مانند .لازمست که برای تداوم بخشیدن به راه عشق ِ خود را تشویق و ترغیب نماییم عا شق باید همیشه اینگونه بگوید : من عشق می ورزم زیرا که باید بورزم زیرا که خود اینگونه می خواهم . من بخاطر خود عشق می ورزم و نه بخاطر دیگران .عشق ورزیدن من قبل از هرچیز بخاطر شور و نشاطی است که نصیب خود من می کند و بعد بخاطر وجدی که به دیگران می دهد .

به اعتقاد من انسان ِ موجودی همواره معنوی است و قالبی جسمانی به خود گرفته است تا به عنوان انسان ِ سفری شگفت انگیز  ِ منحصر به فرد و رویایی را تجربه کند . ما به اینجا آمده ایم تا هر دو گونه عشق را بیاموزیم : عشق انسانی ِ با نیازها و آرزوها و پستی و بلندی هایش و عشق معنوی ِ با تمام نیکخواهی های پیرامونش .ما تنها زمانی می توانیم عشق  بی قید و شرط را تجربه کنیم که نیازها ی جسمانی و ذهنی و عاطفی ما ارضا شده باشند .

انباشتن زندگی از عشق بسیار آسان است ِ بیشتر عشق بورز تا بیشتر دوستت بدارند . انباشتن زندگی از عشق ِ بسیار مهم است زیرا که تنها حقیقت راستین ِ عشق است و بس . هر کاری که در زندگی انجام می دهیم در طلب عشق است . عشق خداست . عشق تجربه مقدسات است . عشق به هر شکلی که باشد جلوه ای از خداوند است .

جهان هستی بر اساس قانون مبادله پویا عمل می کند دادن و ستاندن در حقیقت جنبه های متفاوتی از جریان انرژی در عالم هستی اند . وقتی به دیگران عشق می ورزید اطمینان داشته باشید که عشق بیکرانی برای خودتان باقی خواهد ماند . تا زمانی که عشق می ورزید نگران فقدان عشق در زندگی نباشید . عشق خواهد آمد در واقع همان لحظه ای که نثارش می کنید به زندگی تان می آید چرا که در مقوله عشق دادن و ستاندن یکی است و این دو صرفا" دو جلوه متفاوت از جاری شدن انرژی در جهان هستی اند .

بسیار مهم است که قدر ضریف ترین و ناپیداترین موهبات الهی را بدانیم و به تمام زیبایی هایی که خداوند آفریده است عشق بورزیم . تلاش من در تمام طول روز ِ قدردانی از هر آن چیزی است که می بینم : یک پرنده ِ یک درخت ِ یک گل و . . . و هدف من عشق ورزیدن به آن چیزی است که می بینم و سپاسگزاری از خداوند بخاطر نمایاندن آن به من .وقتی این کار را می کنم گویی جهان هستی آغوش می گشاید و مرا در عشق می پیچد .

انسانهای عاشق و بخشنده افرادی همانند خود را به زندگی شان جذب می کنند زیرا عشق ورزیدن به کسانی که خود ِ عاشقند سهل و آسان است . آنها به موازات عاشق تر شدن خویش ِ انسانهای عاشق و مهربانیها را به سوی خود می کشند و این چرخه عظیمی از عشق است که از خود ما آغاز می شود .

آداب و سننی که در زمینه عبادت و نیایش و تمرکز وجود دارد راههایی را به ما عرضه می کند که به کمک آنها می توانیم عمیقا" به قلب خود گوش بسپاریم و ارتباط از دست رفته را بار دیگر با قلب خود برقرار کنیم .و این از طریق سکوت و آرامش میسر می شود . تمرکز ِ نیایشی است که در آن نیازهای و آرزوهای ما مطرح نمی شود . بلکه دری برای شنیدن می گشاید .

بنابراین کار قلب تلاش برای بخشیدن خود و دیگران است و این همانند نفس کشیدن برای ما طبیعی است . این واقعیت ماست .( آن وقت بود که گویی به ناگاه زیبایی اسرار آمیز قلبهایشان را دیدم ِ اعماق قلبهایشان را ِ آنجا که نه گناه و نه معرفت توان رسیدن به آنرا نداشت . انسانها یی که همگی در چشمان خدا بودند . آه اگر می توانستند حقیقت خود را ببینند آه اگر می توانستند یکدیگر را آن گونه ببینیم دیگر هیچ نیازی به جنگ و بیزاری و به قساوت و آزمندی نبود .)

غرق شدن در جزئیات زندگی و کار بی وقفه می تواند عشق را از زندگی ما بیرون کند . به اعتقاد من کار بی وقفه و بیش از اندازه انسان را بسیار بیقرار و ناشکیبا می سازد . هر یک از ما باید راه خود را در زندگی پیدا کنیم و میان اجزاء زندگی خود توازنی بوجود آوریم .اما همه ما نیازمند عشق هستیم . عاشق باشید و محبت کنید و یقین بدانید که همه اعمال و گفته ها و اندیشه هایتان به سوی خود شما باز خواهد گشت .

روابط و ارتباطات انسانی درست به مانند عشق از درون جاری می شود و در امواجی بزرگ شونده گسترش می یابد . ماهیت عشق میان انسانها به گونه ای است که برای آنها امکان دور افتادن از عشق و بازگشت دوباره به آن رافراهم می آورد و در حقیقت انسان مرتبا" عشق را باز آفرینی می کند .

خنداندن دیگران رفتاری بسیار محبت آمیز است . زیرا اگر عشقی میان مردم وجود نداشت دیگر آنها علاقه ای به خندیدن و یا خنداندن دیگران نشان نمی دادند . شاید اگر همه ما می توانستیم کمی از جدیت خود بکاهیم ِ بیشتر بخندیم و نسبت به خود و دیگران رفتاری مهرآمیزتر داشته باشیم .آنگاه زیستن در جهانی دوست داشتنی تر امکان پذیر می شد و شاید همه ما می توانستیم زندگی خود را از عشق لبریز کنیم .