برای رسیدن به ارزشهای حقیقی در ابتدا به خود می باورانم که انسانهایی هستیم نسبی بدون هیچ تردیدی و آن گاه که برای خود و دیگرانی که با ما در ارتباط هستند این اصل نسبی بودن را قبول کردم زندگی راحت تر می شود.

ارزشهای تحصیل شده را هر چقدر کوچک هم باشند ارزشمند و گرامیشان می دارم و بیاد می آورم که قدمهای کوچک نیز ما را می تواند به مقصد برساند .
در گذشته گمانم این بود که انسانها دو دسته اند خوب و بد . اما به تعداد انسانهای روی کره زمین تقسیم بندی می شویم و همه مان در بین خوب و بد در نوسانیم و این تلاش و همت ماست که از مدت ماندنمان در عرصه بدیها بکاهیم.