مونس های روحی ویدا

دریابم که ِ هستی ذرات و رقص شاپرکها و پرندگان

و صدای جویبارها و آبشارها و آمد و شد شب و روز

 وفصل ها از برای چیست ؟!

بدان که صدای من ِ ندای من ِ خواستن من ِ

انسان شدن و انسان ماندن است .

اینکه خودم بوده و مسلط بر خویشتن خویش گردم .

اینکه درد و رنج و مصائب زندگی از پای در نیاورند مرا .

اینکه در چمنزار حیات سربلند و سرافراز گام برداشته

 و بپراکنم بذر عشق و مهر و محبت را .

اینکه در کنار خانواده و خویشان و دوستان و مردمان

سلامتی و صمیمیت و یکدلی را نظاره گر باشم .

جانشین و نایب شایسته تو باشم بر روی زمین !