مونس های روحی ویدا

درست در لحظه مرگ ِ روح از جسم خود رها می شود . اگر روح جوان نباشد ِ تجربه داشته باشد و چند زندگی جسمانی را پشت سر گذاشته باشد در همان لحظه می داند و می فهمد که از جسم رها شده و به دنیای خود می رود ِ نیازی به راهنما یا استقبال کننده در زمان ورود به دنیای خود ندارد .

برعکس اگر بی تجربه باشد حتما" راهنمایی برای هدایت او می آید و یک یا چند نفر از هم گروهان روحی اش

( مونس های روحی ) هنگام ورود به دنیای ارواح از او استقبال می کنند . اگر جسمش آلوده شده و دست به کارها و اعمال ناشایست زده باشد ِ به وسیله راهنمایی به مکانی برده می شود تا از آلودگی پاک شود .البته برخی از ارواح به دلایلی ویژه تصمیم می گیرند که مدتی کوتاه در اطراف جسم بمانند .

ارواح هر چه از جسم و زمین دورتر می شوند رنگ هایشان درخشان تر می شود ....

ارواح در بازگشت به دنیای خود دیگر از حالت زمینی خود خارج و از ویژگی ها و احساسات بشری خالی می شوند . به جای آن با هاله ای نورانی احاطه می شوند که نشانگر شان و مقام وصف ناپذیری است که براساس تجربیاتشان کسب کرده اند . آنرا "انرژی هوشمند نورانی " نامیده اند .چون دیگر در قید جسم و اعمال جسمانی نیست .

وقتی روح وارد گروه روحی خوشه ای خود می شود یکبار دیگر هم از جانب هم گروهانش مورد ارزیابی و مشاوره قرار می گیرد . هر چه جسم مرتکب اعمال ناشایست بیشتری شده باشد در بازگشت دیرتر به او اجازه داده می شود تا به هم گروهان خود بپیوندد . چنین روح هایی اول به مراکزی به نام " بخش مراقبت های ویژه " فرستاده می شوند تا انرژی آنها ترمیم شود و مداوا گردند . حتی اگر که لازم باشد بی درنگ در جسمی دیگر به زمین فرستاده می شوند تا خطاهای خود را در جسم قبلی جبران کنند .تکرار خطاها مشخصه ارواح گناهکار است . این به معنای تنبیه نیست چون در دنیای ارواح تنبیه وجود ندارد بلکه به معنای دادن فرصتی دیگر برای پاک شدن روح و معنوی شدن آن است .

ارواح مشتاقانه به دنیای خود باز می گردند و این ضرب المثل که هیچ جا خانه خود نمی شود در دنیای ارواح نیز صدق می کند . این دلتنگی برای روح به ویژه وقتی افزایش می یابد که در طول زندگی جسمی از روح مونس یا جفت روحی خود دور باشد .

اشتیاق و علاقه بسیار در پیوستن به انرژی مبدا است که موجب می شود تا به زندگی در جسم ها در کره خاکی ادامه دهیم و آن قدر پیشرفت کنیم تا پاک شویم . انرژی مان درخشان شود و شایستگی پیوستن به انرژی مبدا را پیدا کنیم .

هر چه بخشنده تر و مهربان تر باشیم و از رفتارهای ناشایست بیشتر دوری کنیم پیشرفتمان سریع تر انجام می پذیرد . همیشه سطح پیشرفت ارواح بر اساس رنگ آنها شرح داده می شود . رنگ پایه سفید مساوی با بی تجربگی و جوانی روح است . همه ارواح در دنیای ارواح با هر رنگ و دانشی مهم و با ارزش محسوب می شوند .

*** خود روح است که با تماشای صحنه های زندگی های گوناگون ِ داوطلبانه نوع جسم آتی خود را انتخاب می کند . اصولا" هر روحی تلاش می کند جسمی را انتخاب کند که در آن بتواند اشتباهات زندگی گذشته را جبران یا دست کم برخی از رفتارهای ناپسند را مهار کند . روح همیشه یا بیشتر مواقع برای انتخاب همسر یا شریک زندگی ِ صحنه شناسایی مونس روحی خود را در کره زمین بر اساس یک نوع اشاره یا یادآوری ِ هنگام رویارویی با جسم طرف مقابل به یاد می آورد .

ارواح پس از سه ماهگی وارد مغز جنین در رحم مادر می شوند چون مغز چنین در این زمان برای قبول روح و مطابقت با آن آمادگی دارد. در این صورت شخصیت هر نوزادی بر اساس ترکیبی از صفات ارواح فناناپذیر و ذهن بشری تعیین می شود .

روح عزیزانمان هر زمان که نیاز داشته باشیم از طریق ذهنی در کنارمان خواهد بود .افرادی که چنین حسی را درک می کنند آرامش پیدا می کنند و تسلی می یابند . هدف تماس ارواح نیز جز این نیست . آرامش بخشیدن و تسلی دادن ...

برای ارواح حسادت مفهومی ندارد بلکه خوشبختی و شادی بازماندگان مهم است . ارواح پس از بازگشت به دنیای خود از تمام احساسات منفی بشری رها می شوند و هدف از زندگی های مکرر و بازگشت به کره زمین در جسمی دیگر هم پاک شدن و رهایی یافتن از احساسات منفی است . افراد پس از رهایی از جسم فقط خاطرات خوش و لذت بخش و آرامش بخش را با خود می برند .

هدف در نهایت پیوستن به انرژی والا یا الهیاست حتی اگر قرنها طول بکشد تا روحی بتواند شایستگی این پیوند را کسب نماید . ارواح فقط دو احساس منفی را با خود خواهند برد . یکی کارما  یا گناه است و دیگری اندوه و دلتنگی به خاطر دور شدن از دنیای ارواح است . به همین دلیل است که پس از مرگ جسم مشتاق اند تا هر چه زودتر به دنیای خود و نزد دوستان و مونس روحی خود بازگردند .

خواب یکی از بهترین روش ها برای تقویت انرژی روح محسوب می شود چون روح آزاد است و ذهن آمادگی بیشتری دارد . ارواح هنگام رویارویی با بحران مشکلات می توانند از انرژی ارواح دیگر برای تقویت خود استفاده کنند.

ابدیت جاودانه است . مهم فرایند پیشرفت است که به ما امکان ذخیره کردن تجربیات و افزایش آگاهی ذهنی را می دهد.

تمام ارواح دارای هاله ای نورانی هستند. رنگ ها هاله خارج از هسته مرکزی هستند که نشانگر سطح آگاهی ِ بینش ِ دانش و آرزوهای برآورده شده ذهن روحی است که در هر زندگی تغییر می کند.

- سفید : خلوص ِ شفافیت ِ نا آرامی

- نقره ای : لطافت ِ اطمینان ِ انعطاف پذیری

- قرمز : محبت وعشق ِ جدیت ِ دقت ِ حساسیت

- نارنجی :سخاوتمندی ِ تحرک ِ کمی بی دقتی ِ رک گویی

- زرد : حمایتگری ِ استحکام ِ شجاعت

- سبز : شفابخشی ِ بارآوری ِ رحم و شفقت

- قهوه ای : ثبات رای ِ شکیبایی ِکوشایی

- آبی : دانایی ِ گذشت ِ الهام پذیری

- ارغوانی : فرزانگی ِ صداقت ِ ربوبیت

در طول هر زندگی جسمی نوسانات بدن سریع تر می شود و در شکل یابی رنگ انرژی تاثیر می گذارد . رنگ هاله بشری در طول هر زندگی تغییر می کند ولی تغییر رنگ ارواح قرن ها طول می کشد .

زمین مدسه بسیار مشکلی است و برای همین است که پیش از ورود ما را چنان تعلیم می دهند که انگار می خواهیم وارد جهنم زمینی شویم .

  خوشا آنروز که هاله  شفاف یکدیگر را با رنگهایی درخشان و شادمان در جشنی بی نظیر نظاره گر باشیم  .