در زندگی روزمره ِ مادر الهی را از خاطر برده ایم .

ما روحیه کودکی را از دست داده ایم .

کودک بودن یعنی کنار گذاشتن هر گونه انتقاد و ایراد جویی ...

لذت بردن از زندگی

سهیم شدن در همه خوبی ها با دیگران

عشق ورزیدن و خندیدن .

ما تصور می کنیم بالغ شده ایم و دیگر نیازی به آغوش پرمهر مادر نداریم .

اما لازم است که دوباره کودک شویم

و با همه دوست و مهربان باشیم .

نه ایرادجو و وحشتزده !!!