مونس های روحی ویدا

هدیه می کنم به تمام دوستانی که عزیز از دست رفته ای دارند ....شاید التیام اندکی باشد بر غم فراق

مرغ باغ ملکوتم ِ نیم از عالم خاک .........دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم

ادامه زندگی پس از فقدان کسی که انسان دوستش دارد ِ یکی از سختترین امتحانات است .

همه می دانیم که فرایند تحمل اندوه بازماندگان ِ شامل گذر از مراحل " شوک اولیه ِ مقابله با ناباوری ِ خشم ِ افسردگی و بالاخره رسیدن به نوعی پذیرش است "

از دست دادن عزیزی که با او رابطه عمیقی داشته ایم ِ می تواند باعث چنان یاسی شود که احساس کنیم درون گودالی بی انتها سقوط کرده ایم ِ جایی که فرار از آن ممکن نیست . زیرا ظاهرا" مرگ پدیده ای نهایی و قطعی است .

 هنگامی که برای زندگی دوباره به جسم جدید می آیید ِ بخشی از انرژی شما در دنیای روح باقی می ماند . بنابراین مونس های روحی در واقع هرگز از یکدیگر جدا نمی شوند .

اگر شما بخواهید روحی نزد شما بیاید ِ احتمالا" خواهد آمد . وگرنه به تمایل شما به شخصی ماندن موضوع احترام می گذارد و مزاحم شما نمی شود .... از این گذشته بخشی از انرژی شما که از خود در دنیای روح بجا گذاشته اید ِ همیشه در دسترس اوست .

 در خاتمه ِ روح های فرشته مانندی هستند که بین زندگی های زمینی شان ِ برای کمک به افراد غمگینی که حتی نمی شناسند ِ به طور منظم به کره زمین می آیند .

این یعنی بخاطر بیارین که هیچوقت تنها نیستید