بخاطر مریم گلی نازنینم
تو را به گرمی یک سیب می کند مانوس

و عشق تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد
مرا رساند به امکان یک پرنده شدن
دچار یعنی...
عاشق...
و فکر کن که چه تنهاست ، اگر که ماهی کوچک دچار آبی دریای بیکران باشد
چه فکر نازک غمناکی
و غم تبسم پوشیده نگاه گیاه است
و غم اشاره محوی به رد وحدت اشیاست
خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور روی شانه آن هاست
نه وصل ممکن نیست
همیشه فاصله ای هست
سهراب سپهری - روحش شاد
+ نوشته شده در ۱۳۹۰/۰۵/۱۵ ساعت توسط ویدا
|