مونس های روحی ویدا

حوا می داند زندگی درنگی کوتاه است.

و این درنگ کوتاه را به شکر و شادی و شکوه پاس می دارد .

زیرا خدا این گونه دوست دارد .

حوا هر روز جهان را جشن می گیرد .

و در هر گوشه ای ِ برای هر فرزندش شمعی روشن می کند .

هر چند می داند که فردا شمع او خاموش خواهد شد .

او هر صبح با خورشید طلوع می کند و یقین دارد که غروب هرگز پایان خورشید نخواهد بود .

حوا پا به پای هستی می رقصد .