هستی ما همانند ابرهای پاییزی ناپایدار است .

مشاهده مرگ و زندگی موجودات ؛ همچون نگاه کردن به حرکان رقص است .

زندگی همانند آذرخشی در آسمان است .

هچون سیلابی از سراشیبی کوه فرو می ریزد .

لحظه ای مکث کردم تا با یکدیگر مواجه شویم .... یکدیگر را ببینیم ......دوست بداریم و با یکدیگر سهیم شویم .